7 Mart 2016 Pazartesi

Vizyon Savaşları



Vizyon kelime anlamı olarak TDK'da şöyle geçiyor; görünüm, ülkü, sağgörü, ileri görüş...

Kelimelerin anlamlarına önem vermeliyiz. Açıklamalarda saklanan anlamlarıyla var olan kelimeler için buna daha fazla dikkat etmemiz gerekiyor.

Dersimiz Türkçe olmadığı için kelime anlamı kısmını burada sonlandırıyorum ve asıl anlatmak istediklerime geçiyorum. Başlığımız; "Vizyon Savaşları" Bu başlık aklıma yaklaşık 2 sene önce kazındı, altının dolması için ise bugünü bekledi.

İnsanız, etkileniyoruz, alışıyoruz, kabulleniyoruz... Bu kelime dizisi çok tehlikeli olmakla birlikte belirli noktaların anahtarlarını içinde barındırıyor. Alışmak ve kabullenmek kısmı özellikle bazı durumlarda kaybetmek anlamıyla eşdeğer olabilir.

Etkilenmek kısmı ise varoluşumuzun en doğal eylemlerinden birisi. Ama sadece oyunun etkilenen kısmında olursak şahsımız için artı değerden söz edemeyiz. Artı değer için bu oyunun etkenlerinden biri olup, etkileyende olmalıyız.

Aile, okul, iş yaşam dizisinde birde geniş küme olarak toplumu belirtirsek; bu kümede sahip olduğumuz vizyonla oluşturduğumuz fikirlerimiz ya alıp başını yürüyecek ya da kötürüm haliyle kendi köşesinde yok olup gidecektir.

Vizyoner bakış açısına sahip olmak için medyum olmaya gerek yok. Bana göre hayal kurabilme zenginliğine sahip olup, farkındalık yeteneğiyle birlikte değişimin gerekliliğini algılamak yeterlidir. Ama hayal ürünü olan işlerde bile standartların dayatıldığı eğitim yuvalarımızdan çıkıp, kimsenin başına icat çıkarıp, huzur bozmadığımız ailelerimizden uzaklaştığımızda içine daldığımız iş hayatında durum çok mu farklı?

Özellikle değirmenin dönmesinin yeterli olarak görüldüğü iş yerlerinde inovatif gözlüklerini kırmak isteyen çok olacaktır.

Okulda öğretmeninin tavrı olan söylediklerimi ezberle, geç, ailede eski köye yeni adet getirme tavrı iş ortamında da aynen vuku bulabilir; işini yap, maaşını al, sorgulama!

Vizyonsuz şirketlerde çalışanların değer üretmesinden kimse bahsetmez. Fikri gelen beyinlere bozuk parça muamelesi yapılır, bant görevi gören parayla susturulabiliyorsa susturulur, olmuyorsa ; Güle güle!

Bu şirketlerin organizasyonel özelliklerinden birisi de içinde lider barındıramaması olarak gösterilebilir. Bu şirketlerde amir olur genellikle. Birinci derece susturucu görevi gören amirler kendi bölümünde ses çıkaran parçadan sorumludur. Yılların getirdiği bu sorumluluk baskısıyla onların fikirleri çoktan ölmüştür. Yeni ve genç enerjiyle aynı dili konuşamadıklarından bu duruma bir ad bulmaları gerekmiştir. Bunada; kuşak çatışması demişlerdir.

Yeni fikre kapalı yönetim anlayışı, böyle gelmiş böyle gidecek baskısı altında kalmış amirleri doğurmuş ve sorgulanmayan işlerin yürütüldüğü sistemleri oluşturmuştur.

O yüzden ne kadar yenilikçi olursan ol, ne kadar değer yaratma konusunda ısrarcı olursan ol, küçük bir nokta tanesi olarak makinanın işlemesine yarayan bir parçaysan bir adım öteye gidemezsin.

Sen sen ol varlığının değersizleştirildiği, fikirlerinin önemsenmediği yerlerde durmak için inat etme!

He eğer daha dur, daha vakit var diyorsan; tuhaflıklarına devam et. Bu tuhaflıkların da bir gücü var. ;)


0 yorum:

Yorum Gönder