5 Ocak 2015 Pazartesi

Kendini Tanırken Kendini Sınırlayanlardan mısın?



Kalkıştığımız her işte elimizde bulunan en büyük kaynak kendimizden ötesi değildir. Elimizde bir "BEN" varken onu tanımak gerektiğini herkes söyler. Başarının sırlarının başında "Kendini Tanımak" gelir, bunun aksinin iddia edildiğini aklıma düşen soruya cevap ararken göremedim.



Kendimizi tanımak nedir?

Kendimizi tanımak içsel bir yolculuktur. Aynanın karşısına geçmek yetmez bu yolculukta. Bir sorgulama sürecidir. İnsan kendisine yalan söyleyemez. Bol keseden sözlerle anlatsa da, kesenin içinde ne olduğunu kendisi her zaman bilir.

Kendimizi tanımanın ilk fonksiyonu; elimizde olanları bilmektir. Bu yeter mi? Yetmez... Bilmek farkında olmak demek değildir. O yüzden, elimizde olanların farkında olmak önemli bir etkendir, ama en önemlisi; farkında olduklarımızı ne kadar değerlendirebildiğimizdir.

Değerlendirebilenlerdensen , şanslısın. Başarıya ulaşmış olmalısın. Farkında olup değerlendiremeyenlerdensen ; Farkında olan kazanır, sen iste yeter, sen bir süper kahramansın... gibi cümleler kurmayacağım. Her şeyi toz pembe gören kişisel gelişimcilere hak vermeyenlerdenim çünkü. Ekonomi, sosyal çevre, eğitim vs. gibi seninle alakalı ama senin dışında olabilecek her şey seni etkileyecektir. Bu dış etkenler yüzünden özgüvenini ve kendisine duyduğu özsaygısını kaybeden insanlar varken; "Hadi uç, sen bir süper kahramansın" demek yanlış olur.

Kendimizi tanıma aşamasında, doğru yer ve zamana olan konumumuzu ve sınırların üzerinde gösterebileceğimiz esnetme gücünü görmezden gelmemek gerekiyor. İşte, beni düşündüren nokta burası. Artıların farkında olmak işe yararken, eksik olanların farkında olmak bizi daha da sınırlandırır mı?

Hareket etme aşamasına gelindiğinde, eksik olanın farkında olmak cesareti kırabilecek etkiye sahip olabiliyor. Cesur olamama durumu ise kişinin durgun limanlarda, güvenli yollarda yol almasına sebep oluyor. Riskli gördüğü, ilerleyemem dediği yollara girmeye cesaret edemeyince de, hiç bir zaman bilmediği altın meyveye ulaşma şansını ellerinden kaçırıyor belkide. Burası bilinmez!

Peki, kendimizi tanıma faslından vazgeçip kendimize cahil olmayı seçseydik ne değişirdi?

Halk arasında "Cahil Cesareti" olarak bilinen durumun psikolojideki adı; Dunning-Krugner Sendromu

Bu sendromu yaşayan kişiler cesaretini bilgisizlikten almaktadır. Kendilerini överler, her işte ön plana geçmeye çalışırlar, mesleki yeterliliklerinden şüphe duymazlar. Eksikliklerini bu metotlarla artıya dönüştüren Dunning-Krugner sendromlu kişiler başarılı pozisyonlara gelebilmektedir.

"Çok başarılı ve üstün bir kariyere sahip olan kişiler ile bilgisi az olan ve alanında uzman olmadığı halde başarılı bir pozisyona gelen kişileri anlatmaktadır. Çoğumuz bazı insanların nasıl bu başarıya geldiklerini ya da alanı olmadığı halde ve bizden daha düşük bilgiye sahip oldukları halde neden daha üst mevkide olduğunu merak eder anlam veremeyiz. Hatta gündelik hayatta televizyonda iki lafı bir araya getiremeyen ya da oyunculuğu beceremeyen kişiler nasıl bu pozisyona geldi diye hayıflanırız. "

Hayıflanmak ise bir işe yaramaz. Kendilerini bilenler, eksikliklerinin farkındalığıyla cesaret edemez ve girişimde bulunmazsa; kendine cahil olanlar her zaman haddini bilmeden ön planda bulunma çabasını göstereceklerdir.

Eksiklerimizi cesaret kırıcımız yapar, sınırlarımızı onlara göre belirlersek hep güven noktalarında yaşamayı tercih ederiz. Riskli yollardan kaçarız belki ama altın meyveyi cesur olanın bulmasını kabul etmiş oluruz aynı zamanda.

Şunu da söylemek lazım; teorinin sonuçlarına göre niteliksiz olanlar niteliksizliklerini ancak eğitimle farkederler. O yüzden nitelikliler bildiklerini hiç bir zaman paylaşmaktan çekinmesinler. Evet, eksik olabiliriz, doğru yer ve doğru zamanda olmayabiliriz ama yapamayacaklarımız yüzünden yapacaklarımızı küçümseyecek kadar kendimizden uzaklaşmamalıyız.

 *** 5 Ocak 2013 tarihinde yazmaya başladığım blogum bugün 2 yaşında. 2 Senedir gözlemlerimle, okuduklarımla, düşündüklerimle yazıyorum. Hiç bir zaman birisi olmaya çalışmadım yazılarımda, hep ben oldum. Geri bildirimlerle mutlu ettiniz. 

ik yolcusuSahip olduğum her şeye emeklerimle, sınavlardan geçerek sahip oldum. Tepsiyle sunulmadı, paketle kabul etmedim. Bol sınavlı günlerden geçiyorum bugünlerde. İnanıyorum ki; sınavlarımın sonucunu deneyimle harmanlanmış yazılarda göstereceğim. 

Yeni yıldan, yeni yaşımdan dileğim; CESARET

İyi yolculuklar.

*** Dunning Kruger Sendromu Hakkında

                                          











2 yorum: