21 Nisan 2014 Pazartesi

BEYAZ YAlaKA


Coco’nun HR Kronikleri blogunda  Beyaz Yalaka’ yazısını okuduğum gibi ekledim sepetime.  Bloggerların kitap önerilerini barındıran yazılarını dikkate alıyorum. Bir nevi referans gözüyle bakıyorum bu yazılara.  Coco’nun referansıyla alıp okuduğum bu kitap için gönül rahatlığıyla diyebilirim ki; İyi ki okumuşum!


Yazarı; Sarp Mogan. Sahne adı bu,  aramızda başka bir kimlikle dolaşan Sarp Mogan, etrafınızdaki herkesten biri olabilirim, dikkat edin diyor, hakkında kısmında. Bir sonraki kitabının esin kaynağı olmayacağımız ne malum.




Seviyorum bu dilin hakim olduğu kitapları. Mesajı hiç yormadan veriyor okuyucusuna. Eveleyip geveleyip yormuyor kimseyi.  Teorik kitaplarla boğuştuğum bu dönemde hediye gibi geldi bu kitap ve bir günde kitabın sonuna gelmiştim. Ben Coco gibi keyfini çıkara çıkara okumadım, aceleci davrandım galiba. Ne de olsa teorik dilin hakim olduğu kitaplarım beni bekliyor.


Önsöz kısmında öyle bir damardan giriyor ki sarsılıyorsunuz. Ya da beni sarstı demeliyim. Neyse ki o dramatiklik kitabın ilerleyen kısımlarında acı gerçeklere biraz eleştirel, biraz espritüel bir dille yani tam kıvamında yaklaşıyor da içinizdeki enerjiyi alıp götürmüyor.


Genç dostum diye sesleniyor okuyucusuna; “ Emin misin?” diyor.


Daha lüks bir ev, daha iyi bir araba mı senin hayalin?


Türk eğitim sistemini eleştiriyor sonra. “Hayal kurmayı engelleyen bir eğitim sistemi bizimkisi.”  diyor.

 
 
Hak veriyor insan...


Yeşil sap, kırmızı çiçek. Her şey bu kadar.


Sap mavi olursa senin gözünde, “İcat çıkarma başımıza.”,  “Eski köye yeni adet getirme.”



Bazen oluyor ki, “ bunlar çok uç örnekler” diye geçiriyorsun içinden. Cümleni tamamlamadan bir cümle sesleniyor oradan “biliyorum bunlar çok uç örnekler.”   diye. Seviyorum yazdığının farkında olan insanları. Her cümle yerinde ve zamanında giriyor devreye.


Yine de ülkemizde herkes 250 bin lira bütçe ayırarak, eğitim görmüyor. Devletten aldığı burs için ayın 7’sini bekleyen milyon genç var. Bu gençlerin hayalleri ise; memur olup ailesine destek olmak oluyor. Yani, hayallerinde lüks otomobili geç, hayali lüks gören çok genç var. Eh tabi, öğrenilmiş çaresizlik had safhada bu durumda.


Neyse, iç sesimi devam ettirmeyeceğim burada...


Sözün özü; okuyan insana çok farklı bilgiler vadeden bir kitap olmasa da, görmezden geldiğimiz bazı şeyleri çok güzel sunuyor okuyucusuna. Diyette olan bir insanın, kaçamak yaptığında ulaştığı lezzete ulaşmak istiyorsanız kesinlikle bu kitabı öneririm.


Dileklerim; Sarp Mogan’ın gerçek kimliğiyle tanışmak ve yeni kitaplarını okumak.

                  Artık Coco bir kitap yazsa da keyfimiz yerine gelse.:)


Mutlu kalın....

0 yorum:

Yorum Gönder