13 Ocak 2013 Pazar

Üç harfli tehlike;EGO


‘’Ne zaman yukarılara tırmansam ‘ego’ diye bir köpek tarafından takip ediliyorum.’’Friendrich NİETZCHE
                         
İnsanlığın en büyük tehlikesi beklide. Hiyerarşik düzenin eklentisi niteliğinde bir kavram. Makamın verdiği gücü ezici güç haline getirmek... Hepsi ve daha fazlası lügatimde EGO’yu ifade ediyor.
Nasıl bir hastalıktır ki; gözü kör ediyor, duyguları köreltiyor, değerbilmezliği işliyor insana. Ve bu toplumun her yerinde karşımıza çıkabiliyor. Belki bize de egolarımız hükmediyor ama yaptığımız her şey normal gözüküyor gözümüzde. Zaten insan kendinde farkına varsaydı bu olgunun,ego tehlike olan bir kavram olmayabilirdi. Çünkü tehlikeler farkında olunmayanlardan çıkar ve büyür.
Bir işyerinde yöneticiniz egoysa başarı size hiç uğramaya bilir  Ne de olsa siz onun çalışanısınız. Yaptığınız başarıları ‘BENİM’ diye nitelendirebilir ve sonuçta siz bir hiç olursunuz...
Ya da yöneticiniz koltuğundan bakarken sizi görmeyebilir bile. O koltuk o kadar yüksektir ki onun gözünde, siz ise ufak bir noktadan ibaret kalırsınız...
Aynı şey okulda öğretmenler tarafından da gerçekleştirilebilir. Adeta egolarının hükmü altında kalırlar ve kendilerinin de geçtiği yolu unuturlar.
Halk tabirinde ‘geldiğin yeri unutma’ sözü çok kullanılsa da geldiği yeri hatırlamayan o kadar çok insan vardır ki bunlar hep üç harften ibaret küçük bir kelimenin gücüdür.                                                
               
İÇİNDEKİ İNSANI ÖLDÜREN, İÇİNDEKİ EGOYU BÜYÜTÜR...
Peki, biz ne yapacağız?
1-      Sabredeceğiz
2-      Kendimize inanacağız.
3-      Geldiğimiz yeri unutmayacağız.
4-      Ben çektim herkes çeksin demeyeceğiz.
Bunları yaparsak ve başarırsak ‘insan’ diye nitelendirilmemiz için bir adım atmış oluruz. Kısa vadede olmasa bile uzun vadede egonun kökünü kurutabiliriz.
Egolarımızın bize değil, bizim egolarımıza hükmettiğimiz günlerde görüşmek dileğiyle, sevgiler J

0 yorum:

Yorum Gönder